Din
que non poderei
endexamais atoparte nos meus petos.
vento soñado
berro

Pero ti e mais eu
coexistimos
nun silencio
de soidade acompañada
que os paxaros entoarán algún día

Non foi
tan calada
a vida ()
cando escoitas nas ondas fortes
a metamorfose
das nosas verbas